Listopad 2020 - MAMY I MY

Tu znajdziesz aktualności

20 listopada 2020

Claude Monet to francuski malarz, jeden z czołowych przedstawicieli impresjonizmu. Urodził się w Paryżu w 1840 roku. Jego ojciec planował, aby syn przejął rodzinny sklep spożywczy, jednak Claude chciał poświęcić się karierze malarza. W 1858 roku poznał Eugène Boudina, normandzkiego malarza, u boku którego rozpoczął naukę malarstwa w plenerze. Zaczął także studia w paryskiej Académie Suisse. Na przełomie XIX i XX wieku był już cenionym i bardzo bogatym artystą. W 1883 zakupił posiadłość w Giverny, która stała się dla niego nie tylko domem ale i miejscem do pracy. Wielką pasją Claude’a Monet było dbanie o wspaniały ogród wokół domu. Chociaż artysta zatrudniał aż siedmiu ogrodników, bardzo lubił także osobiście doglądać roślin. Ogród w Giverny stał się dla niego jedną z głównych inspiracji. Malownicze zakątki ogrodu pojawiają się na wielu z  jego obrazów. Częstymi motywami są nenufary czy japoński mostek.

Dom Claude’a Monet i przylegający do niego ogród są po dziś dzień dostępne dla zwiedzających. Trzeba przyznać, że artysta dbał o kolory, nie tylko na zewnątrz ale także w środku domu. Zapraszam Was do odwiedzenia muzeum poświęconego twórczości tego impresjonisty, które znajduje się w  jego domu właśnie. Wirtualny spacer po jego domu można odbyć tutaj:

https://fondation-monet.com/visite-virtuelle/

Na zachętę, załączam kilka print screenów ze strony muzeum:)

monet5

Galeria Sztuki w Olsztynie przygotowała krótki filmik pokazujący jak wykonać pracę inspirowaną sztuką Claude’a Monet.  Mam nadzieję, że przypadnie Wam do gustu. Miłego tworzenia!

https://www.youtube.com/watch?v=dU3h6KGs058



13 listopada 2020

Jesień kokietuje nas swoimi kolorami. Warto pomimo panoszących się wirusów, wybrać się z rodziną na spacer do lasu i przy okazji nazbierać nieco kolorowych liści, póki jeszcze są:) Dzisiaj chciałabym podzielić się z Wami kilkoma pomysłami na to co można zdziałać z ususzonymi liśćmi.

Po pierwsze- możemy pomalować je w różne wzory. Doskonale sprawdzą się w tym zadaniu- farby akrylowe( czyli takie gęste) oraz w miarę cienki pędzelek lub flamaster. Nawet jeśli pomalujemy liść jednym kolorem, efekt już będzie niesamowity. Taki liść warto przyłożyć do źródła światła i zobaczyć jak zmieniają się kolory.

Kolejnym pomysłem na jesienne liście jest przyjrzenie się im i zastanowienie czy ich kształt przypomina nam coś innego. Ja w jednym z moich listków zobaczyłam małego, wesołego jeża.

 

Zachęcam do spaceru i zabawy!

 


bear-Eric-Carle.jpg

6 listopada 2020

Zapraszam na kolejną odsłonę twórczości Erica Carle’a ( tym razem po angielsku) i spotkanie z jego książką “Brown Bear, Brown Bear, What Do You See?”

Ilustracje do książki są jak zwykle stworzone charakterystyczną dla artysty metodą – poprzez malowanie papieru różnymi kolorami oraz narzędziami a następnie wycinanie  elementów potrzebnych do obrazu.

 

Książka “Brown Bear, Brown Bear, What Do You See?” jest doskonałą pozycją do nauki angielskiego nie tylko dla bardzo małych dzieci. 

 

Jeśli nie mamy książki w domu, możemy posłuchać nagrań z internetu. Polecam wersję muzyczną dostępną tutaj:

https://www.youtube.com/watch?v=9-NlZH_HcOw

Po odsłuchaniu, dzieci mogą wykonać zadania związane ze zwierzątkami i kolorami. Załączam Wam pliki pochodzące ze strony Erica Carle’a: 

w formacie jpg:

brown bear
brown bear1
brown bear2

oraz pdf:

babybear-maze brownbear-colors brownbear-dots

Do czego jeszcze może nas zainspirować Eric Carle? Z całą pewnością- do stworzenia krótkiej animacji poklatkowej. Podczas jednego z obozów, udało nam się z grupą dzieci w wieku wczesnoszkolnym, zmontować takie właśnie nagranie. Zdjęcia możemy robić zarówno telefonem, jak i aparatem fotograficznym. Można również użyć aplikacji do animacji np. Stikbot Studio. Dźwięk możemy nagrać, używając dyktafonu w telefonie. Przy takiej animacji trzeba się nieco potrudzić ale efekty wynagradzają czas spędzony nad jej tworzeniem. Zresztą zobaczcie sami!

 



4 listopada 2020

21 listopada 2020, godz. 18:30
strona internetowa www.filharmonia.lomza.pl

ROMAN LASOCKI – narrator, skrzypce

ROMAN LASOCKI
Jeden z najwybitniejszych skrzypków polskich swego pokolenia. Studia z wyróżnieniem ukończył w PWSM w Łodzi w klasie profesora Franciszka Jamrego, a Jego Mistrzami byli później: André Gertler, Henryk Szeryng, Tadeusz Wroński, Stanisław Lewandowski. Brał udział w wielu kursach mistrzowskich.
Występował na najważniejszych estradach koncertowych świata, m.in. w paryskiej Salle Gaveau, wiedeńskiej Bösendorfer-Saal, nowojorskiej Carnegie Hall oraz w innych poważanych centrach koncertowych Europy, Azji, Stanów Zjednoczonych i Kanady. Uczestniczył w renomowanych światowych festiwalach muzycznych, takich jak Festival Estival de Paris czy Warszawska Jesień.
Występował z najwybitniejszymi polskimi dyrygentami, zaś szczególne miejsce w Jego dorobku zajmują koncerty i nagrania dokonane z Filharmonią Śląską oraz Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia pod dyrekcją Karola Stryi, Antoniego Wita, Mirosława Jacka Błaszczyka i Jerzego Swobody, a także recitale, w których parterami Jego byli m.in., Kiejstut Bacewicz, Józef Stompel, Urszula Bożek-Musialska, Tadeusz Chmielewski.
Artysta nagrał ponad dwadzieścia płyt analogowych i kompaktowych dla wytwórni polskich, niemieckich, angielskich, francuskich i japońskich, a wśród nagrodzonych realizacji znalazły się m.in.: Partita Lutosławskiego, I Koncert skrzypcowy a-moll op. 77 Szostakowicza i Koncerty skrzypcowe Bacewiczówny, a także II Koncert skrzypcowy Karola Szymanowskiego który doczekał się wielu pochlebnych recenzji. Roman Lasocki nagrywał także dla Polskiego Radia oraz dla radiofonii niemieckiej, francuskiej, włoskiej, szwedzkiej, węgierskiej, belgijskiej,. holenderskiej, hiszpańskiej, czeskiej i koreańskiej oraz dla rozgłośni amerykańskich i kanadyjskich. Jego wieloletnia współpraca z Telewizją Polską zaowocowała sześcioma cyklami muzycznymi (m.in. Fantazja na smyczki, Mistrzowie wiolinistyki, Historie smyczkiem pisane, Roman Lasocki przedstawia), w ramach których zrealizował przeszło 250 odcinków programów, których gośćmi byli najwybitniejsi polscy skrzypkowie, altowioliści i wiolonczeliści.
Od dziesięcioleci Artysta zapraszany jest do prowadzenia kursów mistrzowskich w Niemczech, Francji, Holandii, Hiszpanii, na Węgrzech, w Korei Płd., Japonii, USA i Kanadzie. Jest także jurorem i przewodniczącym wielu polskich i międzynarodowych konkursów skrzypcowych.
Od roku 1970 zajmuje się także pedagogiką. Jest profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz profesorem Akademii Muzycznej w Katowicach. W latach 2002–2004 wykładał jako visiting professor na Uniwersytecie Keimyung w Daegu (Korea Płd.) zaś w latach 1996–2000 prowadził kursy mistrzowskie w Seulu.
Z Jego klasy wyszło wielu cenionych skrzypków polskich, obecnie pedagogów wyższych uczelni muzycznych bądź koncertmistrzów orkiestr symfonicznych i kameralnych. Roman Lasocki pełnił także szereg odpowiedzialnych funkcji akademickich, m.in.: przez cztery kadencje prorektora ds. artystycznych warszawskiej uczelni muzycznej, kierownika katedry a także dziekana. Nadto jest promotorem i recenzentem ponad 40 prac doktorskich, habilitacyjnych i wniosków o nadanie tytułu profesora składanych w większości uczelni muzycznych w kraju.
Ponad trzydziestu wybitnych kompozytorów dedykowało Romanowi Lasockiemu swoje dzieła, wśród nich: Rafał Augustyn, Jerzy Bauer, Marcin Błażewicz, Edward Bogusławski, Marian Borkowski, Sławomir Czarnecki, Andrzej Dutkiewicz, Jan Wincenty Hawel, Benedykt Konowalski, Włodzimierz Kotoński, Stanisław Moryto, Bronisław Kazimierz Przybylski, Witold Rudziński i Romuald Twardowski.
O grze Romana Lasockiego z uznaniem wypowiadały się wybitne osobistości świata muzyki. Witold Lutosławski w liście do artysty pisał: Dzięki Pana i Pani Musialskiej wykonaniu uwierzyłem, iż Recitativo e arioso nie zostało napisane przeze mnie lewą ręką, a wykonanie Państwa podoba mi się bardzo. Wielki kompozytor zachęcał też skrzypka do zainteresowania się innymi jego dziełami. W odpowiedzi na sugestię Mistrza Roman Lasocki wykonał Partitę w wersji na skrzypce i orkiestrę blisko siedemdziesiąt razy, a jego nagranie (PRK CD020) sprzed dziesięciu laty, dokonane z Filharmonią Śląską pod dyrekcją Jerzego Swobody, jak również późniejsze dla firmy DUX zostało świetnie przyjęte przez krytykę, a także uzyskało nagrody fonograficzne. Profesor Tadeusz Wroński, jeden z największych polskich skrzypków i pedagogów wiolinistyki, tak pisał w „Ruchu Muzycznym” z 11 stycznia 1998: Roman Lasocki jest skrzypkiem dojrzałym, cieszy się zasłużonym uznaniem w kraju i za granicą. Cechą szczególną jego wyobraźni muzycznej jest pełne odczucie i zrozumienie muzyki najnowszej, co potrafi zaszczepić i swoim uczniom. Nie przestaje przy tym być skrzypkiem uniwersalnym, rozumiejącym wszystkie style. Roman Lasocki może zaliczyć wykonanie Partity Lutosławskiego do swoich prawdziwych osiągnięć i – moim zdaniem – dzięki temu nagraniu Partita zakorzeni się w repertuarze skrzypków. Podobne opinie o Jego grze wyrażali znakomici pedagodzy i skrzypkowie prof. Jadwiga Kaliszewska i prof. Zenon Brzewski, z którymi Roman Lasocki przez całe dekady przyjaźnił się i blisko współpracował.
Za wybitne osiągnięcia artystyczne Roman Lasocki został uhonorowany Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką Polskiego Radia, nagrodą „Złoty Ekran”, pięciokrotnie Nagrodą Ministra Kultury, medalem Gloria Artis, a także Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Pełniąc, przez blisko ćwierćwiecze, funkcję dyrektora artystycznego założonych przez siebie festiwali „Mistrzowie wiolinistyki” i „Gwiazdy promują” uhonorowany został nagrodami miast Zielona Góra i Lublin oraz otrzymał honorowe obywatelstwo Jeleniej Góry. Po kilku dekadach gry na instrumencie będącym włoską kopią Magginiego Artysta, żywo interesujący się rozwojem polskiego lutnictwa, koncertuje obecnie na kolejnych skrzypcach o nazwie „Roman Lasocki” zbudowanych w bieżącym roku, dziele wybitnego polskiego lutnika Stanisława Króla.
W latach 2012–13 Roman Lasocki pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków, zaś od roku 2004 roku jest wiceprezesem Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego w Lublinie. W roku 2013 artysta uhonorowany został także tytułem honorowego profesora Akademii Smyczkowej w Hamburgu.



4 listopada 2020

Z okazji jubileuszu 90. urodzin kompozytora i pedagoga Romualda Twardowskiego zapraszamy na

KONCERT W RAMACH MIEJSKICH OBCHODÓW NARODOWEGO ŚWIĘTA NIEPODLEGŁOŚCI

 

14 listopada 2020, godz. 18:30
Centrum Kultury przy Szkołach Katolickich w Łomży

FILHARMONIA KAMERALNA IM. W. LUTOSŁAWSKIEGO W ŁOMŻY
TOMASZ BUGAJ – dyrygent
ELŻBIETA SANDEL – skrzypce
W programie: utwory Romualda Twardowskiego

WSTĘP WOLNY

Zapraszamy również na transmisję on-line:

www.facebook.com/filharmonialomza

TOMASZ BUGAJ
Tomasz Bugaj jest kierownikiem Katedry Dyrygentury Symfoniczno-Operowej w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Do roku 2005 piastował funkcję Dyrektora Artystycznego i Głównego Dyrygenta Filharmonii Krakowskiej. Jest jednym z czołowych przedstawicieli powojennej generacji dyrygentów polskich.
Urodził się w 1950 r. Studiował dyry­gen­tu­rę (1969–1974) u profesora Stanisława Wisłockiego w war­szaw­skiej Akademii Muzycznej oraz muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim (1969–1972). Bezpośrednio po ukończeniu studiów podjął współpracę z Warszawską Operą Kameralną, gdzie awansował po kolei ze stanowiska asystenta dyrygenta (m. in. Kazimierza Korda, Jerzego Maksymiuka, Jurgena Jurgensa) na dyrygenta i wreszcie na dyrektora tejże opery. Z Warszawską Operą Kameralną odbył liczne tournée po Europie i Stanach Zjednoczonych, dyrygując opery Haydna, Pergolesiego, Cimarosy, Paisiella, Telemanna, Haendla, Rossiniego i Donizettiego, specjalizując się wszak – przede wszystkim – w Mozarcie.
Przełomem w karierze Tomasza Bugaja była pierwsza nagroda na Międzynarodowym Konkursie w Bristolu, Wielka Brytania, w 1978 r. (międzynarodowa nagroda w dziedzinie dyrygentury ufundowana przez Imperial Tobacco). Dzięki temu sukcesowi Tomasz Bugaj przez kilka następnych sezonów występował z Bournemouth Symphony Orchestra i Bournemouth Sinfonietta oraz nawiązał kontakty z wieloma wiodącymi zespołami brytyjskimi, m. in. z orkiestrami: London Philharmonic, Royal Scottish National, Royal Liverpool Philharmonic, BBC Philharmonic, BBC Scottish Symphony, BBC Welsh, Scottish Chamber i Ulster.
W Polsce Tomasz Bugaj był dyrektorem artystycznym Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy (1980–1984), Filharmonii im. Artura Rubinsteina w Łodzi (1987–1990) oraz regularnym gościem wiodących orkiestr polskich: Filharmonii Narodowej w Warszawie, Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, Sinfonii Varsovii i Polskiej Orkiestry Kameralnej. Równie aktywny był na polu operowym, gdzie współpracował z takimi teatrami operowymi, jak: Teatr Wielki w Warszawie, Opera Łódzka, Poznańska i Gdańska, teatry operowe w Aachen, Leeds (Opera North), Bilbao i Pamplonie. W Niemczech Tomasz Bugaj dyrygował orkiestrami w następujących miastach: Aachen, Berlin, Bochum, Duisburg, Essen, Hagen, Flennsburg, Herford (Nordwestdeutche Philharmonic), Gelsenkirchen, Mannheim, Monachium (Münchener Rundfunk Orchester), Stuttgart, Saarbrücken, Weimar i Wiesbaden.
Tomasz Bugaj kilkakrotnie dyrygował orkiestrą Mozarteum w Salzburgu oraz orkiestrami w Bergen (Norwegia), Turku (Finlandia), RTL Luxemburg, Orquesta Nacional de Espana (Madryt), Orquesta Simfonica de Gran Canaria, Orquesta Simfonica de Bilbao, National Chamber Orchestra w Waszyngtonie, Orchestra of the RTE w Dublinie, Orchesta Sinfonica de Chile, Orchestra Sinfonica Siciliana w Palermo, Filharmonią Słowacką, Orkiestrą Bratysławską, Rosyjską Narodową Orkiestrą Symfoniczną w Moskwie i wieloma, wieloma innymi. Wśród wielu sal koncertowych, w których występował Tomasz Bugaj wymienić można m. in.: Filharmonię Berlińską i Berliński Schauspielhaus, Grieghallen w Bergen, Alte Oper we Frankfurcie, Herkulessaal w Monachium, Liederhalle w Stuttgarcie, Royal Festival Hall i Barbican Hall w Londynie, Teatro la Fenice w Wenecji, Grosses Fewstspielhaus w Salzburgu i Wielką Salę Konserwatorium Moskiewskiego.
Tomasz Bugaj brał udział w wielu festiwalach międzynarodowych, takich jak: Festival de Asturias, Bath International Festival of Music and Arts, Berliner Festwochen, Festspillene i Bergen, Carinthian Summer, Cheltenham International Festival of Music, Istambul International Festival, Wratislavia Cantans, Italian Festivals w Lucca, Mediolanie, Ravello i Taorminie. Tomasz Bugaj zapraszany był do udziału w wielu konkursach wokalnych: w Pamplonie, Bilbao i Warszawie, gdzie dyrygował podczas końcowych przesłuchań i koncertów laureatów oraz uczestniczył w pracach jury.
Tomas Bugaj nagrywał dla takich wytwórni, jak: Orpheo, Polskie Nagrania, Yedang (Korea Południowa), Musiques Suisses. Nagrywał też dla Polskiego Radia, TVP, Westdeutscher Rundfunk, Bayerischer Rundfunk i BBC.

ELŻBIETA SANDEL
Jest absolwentką dwóch wydziałów Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina – Instrumentalnego w Warszawie w klasie prof. Romana Lasockiego i dr Kamili Wąsik-Janiak oraz Instrumentalno-Pedagogicznego filii UMFC w Białymstoku w klasie prof. Włodzimierza Promińskiego.
Swoje umiejętności doskonaliła u wielu wybitnych profesorów skrzypiec i kameralistyki: Pierre’a Amoyala, Niny Minko, Krystyny Makowskiej-Ławrynowicz i Barbary Marcinkowskiej.
Uczestniczyła w wielu kursach mistrzowskich, m.in.: w  Sommerakademie Universität Mozarteum Salzburg, Międzynarodowym Kursie Muzycznych im. Jerzego Hellera w Opolu, Mistrzowskim Kursie Muzycznym w Gorlicach oraz Międzynarodowym Kursie Muzycznym im. Zenona Brzewskiego w Łańcucie. W sierpniu 2020 zorganizowała i poprowadziła wraz z prof. Włodzimierzem Promińskim Mistrzowskie Kursy Skrzypcowe w Music Hub Academy w Warszawie.
Jest laureatką wielu muzycznych konkursów międzynarodowych, m.in. I miejsca w kategorii gry solowej na XIV Concorso Internazionale Premio Citta’ di Padova. Prowadzi ożywioną działalność artystyczną, występowała jako solistka m.in. w  Filharmonii Narodowej, Operze i Filharmonii Podlaskiej oraz Filharmonii Opolskiej. Współpracowała również z muzykami sceny rozrywkowej na festiwalach Orange Warsaw Festival i Męskim Graniu w Gdyni.
Od 2013 roku współpracuje z orkiestrą symfoniczną Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego jako solistka, koncertmistrz i korepetytor.
Od czterech lat ma stały kontakt z kompozytorem Romualdem Twardowskim, którego utwory wielokrotnie wykonywała jako solistka w Polsce i za granicą oraz opisała w swoich pracach magisterskich.